ペアペア (Pea Pea)

Dzień dobry

おはようございます。

Od początku...

Nazywam się Tomek. Praktykuję kenjutsu, kyūdō i uczę się języka japońskiego. To wspaniała, choć wymagająca przygoda. Niestety, wraz z innymi pasjonatami ciągle natykamy się na przeszkody, które odciągają nas od rozwoju w naszych dziedzinach. Rozważając tę sytuację i nauczony doświadczeniem, doszedłem do wniosku, że rozwój w danej dziedzinie musi stać się po prostu codziennością. Grupy treningowe i aplikacje typu Duolingo pozwalają wpleść praktykę w rytm dnia codziennego. Niestety, dla nauki znaków kanji nie byłem w stanie znaleźć niczego wystarczająco dobrego. Dlatego postanowiłem to zmienić.

Potrzeba matką wynalazków

Tak się składa, że zawodowo jestem programistą gier, a projektowaniem gier zajmuję się hobbystycznie od wielu lat. Dzięki temu mogłem spojrzeć na temat od strony psychologii zaangażowania oraz interakcji społecznych. A przynajmniej tak sobie wmawiam. Ważne jest, że wykorzystałem doświadczenie zdobyte przy pracy nad różnymi grami – zarówno komercyjnymi, jak i rozwijanymi po godzinach. Tak powstał projekt gry karcianej ペアペア (Pea Pea).

ペアペア (Pea Pea) cechuje prostota rozgrywki. Możecie zainteresować nią znajomych nawet podczas luźnego i krótkiego spotkania. Jest angażująca w sposób, który nie wymaga znajomości kanji. Dzięki temu będą się dobrze bawić również osoby, które nie uczą się języka japońskiego. Można grać głośno, niczym na japońskim festiwalu. Można też grać po cichu, jak przy samurajskim zanshin. Mnogość kanji pozwala dać upust kreatywności przy projektowaniu własnej talii. A im dalej w las, tym fajniej.

Jak w to grać

Zasady bazują na łączeniu par kart kanji z kartą tłumaczeń. Lecz gracze nie czekają na swoją kolej, a prześcigają się wypatrując kart – między tymi już wyłożonymi na stole i trzymanymi w ręku. Podczas każdej rundy inny gracz wciela się w role rozdającego, który nadaje tempo i temat rundzie, bo dobieramy karty z talii rozdającego. Daje to pole do popisu, bo pozwala graczom decydować jakie słownictwo będzie mimowolnie przećwiczone – tematyczne, pod kątem przygotowania do egzaminów, czy też podchwytliwe wykorzystując dodobne do siebie kanji. To wszystko pozostaje do Waszej decyzji.

Progi wsparcia

Dla chcących wesprzeć samą ideę powstania tej gry są progi Proste Dziękuję oraz Duże Dziękuję. Droższy próg, oprócz zestawu grafik z podziękowaniami na maila, obiecuje list z fizycznymi drobiazgami wyrażającymi moją wdzięczność.

Dla zainteresowanych samą grą oferuję kilka progów, różniących się liczbą talii I boosterów. Najtańsza opcja z jedną talią i jednym boosterem pomija fizyczne dodatkowe gadżety. To idealna opcja dla tych, którzy chcą zagrać płacąc jak najmniej. Następne progi oferują też po jednym zestawie fizycznych gadżetów – bo czemu by nie? Ponadto kupując zestawy dla wielu graczy, będą tam różne talie.

Ręczna robota

Grę robię “po staremu”, bez AI. Pomysł powstał i rozwijał się w organicznej sieci neuronowej, a testowanie odbywało się z udziałem równie organiczcnych testerów. Grafiki są przygotowane na podstawie zdjęć osobiście wykonanych podczas podróży do Japonii. Nawiązują tym samym do stylu grafiki komputerowej stosowanym chociażby przez zespół Machinae Supremacy, którego zresztą jestem fanem. Jest to dla mnie bardzo osobisty project i cieszy mnie, że mogłem wykonać każdy jego element.

Plan działania

• Styczeń-Marzec 2027:
  Nagłaśnianie projektu, zbieranie zapisów na newsletter, testowanie i dopracowywanie gry podczas różnych wydarzeń
• Kwiecień 2027:
  Zbiórka!
• Maj-Czerwiec 2027:
  Druk kart, przygotowywanie pudełek i ogólnie budowa stanów magazynowych.
• Lipiec-Sierpień 2027:
  Wysyłka gier i gadżetów do osób wspierających projekt.

Testy

Chętnych na testy zapraszam do śledzenia social mediów grupy Wioska Japońska (wioskajaponska.pl). To tam będą ogłaszane kolejne wydarzenia, na których pojawię się z testowym zestwem kart i będzie okazja zagrać jeszcze przed rozpoczęciem zbiórki.

Do zobaczenia!

またね！